دیگر بخدا مام وطن خانه نشین است
ایران من و ما همه جا در تب و کین است
ای هم وطنان گرد هم آیید که امروز
نقش حرکت عکس زمان پشت به زین است
دردی نبود سخت تر از دوری میهن
ایران تو بمان غایت مقصود همین است
دیگه ندارم طاقت موندن
من این شهرو رها میکنم از درد شبونه
دل موطن من مرده ز بیداد زمونه
ایران ایران سرم روی تن من نباشه
گر که بیگانه بشه هم وطن من
ایران ایران سرم روی تن من نباشه
گر که بیگانه بشه هم وطن من
اگه خاک من از دست بره جایی ندارم
دلم میمیره از غصه دیگه نایی ندارم
بجز نام تو ای مام وطن ای موطن من
دگر بر روی لبهای خدا وای ندارم
هم وطن بی وطن خواهی ماند
گر از این بی تو بازیچه بیگانه شدی
چشم دل را بگشا عقل را همسفر خویش نما
ور نه چون بوم تماشا گه ویرانه شوی
دیگه ندارم طاقت موندن
من این شهر رو رها میکنم از درد شبونه
دل موطن من مرده ز بیداد زمونه
ایران ایران سرم روی تن من نباشه
گر که ویرانه بشه این وطن من
ایران ایران سرم روی تن من نباشه
گر که بیگانه بشه هم وطن من