در سال ۱۹۴۴، پسری ۱۴ ساله و سیاه‌پوست به نام جورج استینی در کارولینای جنوبی دستگیر شد.
او بدون حتی یک مدرک محکم و فقط به این دلیل که آخرین نفری بود که همراه دو دختر سفیدپوست دیده شده بود، به قتل آن‌ها متهم شد.
او اجازه ملاقات با خانواده‌اش را نداشت، بدون حضور وکیل بازجویی شد و تحت فشار و ترس “اعتراف” کرد.
محاکمه‌اش فقط چند ساعت طول کشید و هیئت منصفه کاملاً سفیدپوست بود.
فقط ۸۱ روز بعد از دستگیری، او را با صندلی الکتریکی اعد..ام کردند.
آن‌قدر کوچک و لاغر بود که پاهایش به زمین نمی‌رسید… مجبور شدند کتاب مقدس زیرش بگذارند تا بندها روی بدنش فیت شود.
تکان‌دهنده‌ترین بخش ماجرا این است که او بی‌گناه بود.
در سال ۲۰۱۴، یعنی ۷۰ سال بعد، دادگاه حکم او را لغو کرد و رسماً اعلام کرد که بی‌گناه بوده است.
اما جورج… هیچ‌وقت برنگشت.
داستان او تبدیل به نمادی از بی‌عدالتی نژادی و شکست سیستم قضایی شد…
یک کودک که به نام عدالت اعدا.‌‌.م شد، اما عدالت خیلی دیر رسید.