دلم ای دل غافل، نذار تنها بمونی
دیگه چشماتو وا کن، ببین رفته جوونی
میخوام بیست ساله باشم، میخوام سی ساله باشم
میخوام وقتی بهاره، گل امساله باشم
چه زود میرسه سرمای زمستون
میاد برف، رو گلا رو میپوشونه
دیگه هیچی حنام رنگی نداره
همین موی سفیدم یه نشونه
چقدر خاطره از عشق تو این موی سپیده
بازم دل میشه عاشق، همینم یه امیده
میخواستم که منم اهل دیاری
که باغاش گل و بلبل داره باشم
دوباره مثل روزای جوونی
یه خوشبخت و یه آتیش پاره باشم
چقدر خاطره از عشق تو این موی سپیده
بازم دل میشه عاشق، همینم یه امیده
دلم ای دل غافل، نذار تنها بمونی
دیگه چشماتو وا کن، ببین رفته جوونی
میخوام بیست ساله باشم، میخوام سی ساله باشم
میخوام وقتی بهاره، گل امساله باشم
*******
قد و بالای تو رعنا رو بنازم
تو گل باغ تمنا رو بنازم
تو که با عشوه گری
از همه دل می بری
مرا شیدا می کنی، چرا نمی رقصی؟
تو که با موی طلا
بر و بالای بلا
فتنه برپا می کنی، چرا نمی رقصی؟
قد و بالای تو رعنا رو بنازم
نوگل باغ تمنا رو بنازم
ای سبک رقص بلا
تو مکن ناز و بیا
تو که در رقص طرب شعبده بازی
ای گل عشق و صفا
مرو از محفل ما
تو که شاداب تر از هر گل نازی
قد و بالای تو رعنا رو بنازم
نوگل باغ تمنا رو بنازم
چو برقصی، تو فریبا
ببری از دل من تاب و توانم
چو خرامی ز تمنا
فکنی برق هوس بر دل و جانم
ز نگاهم چو گریزی؟
تو پری زاده، مگر خواب و خیالی؟
چو شود گر بخرامی
تو که شیرین تر از امید وصالی