یا فاطمه‌الزهرا (س)؛ برای دست‌های بستهٔ علی چه کشیدی؟
یا فاطمه جان... نمی‌دانم کدام درد سنگین‌تر بود؛ دردی که بر جسمت نشست، یا لحظه‌ای که دیدی دست‌های علی را بسته‌اند...
علی را با دست‌های بسته می‌بردند و تو با قلبی شکسته به دنبال او می‌رفتی...
یا زهرا... تو دختر پیامبر بودی؛ همان پیامبری که دست‌های تو را می‌بوسید. تو همسر علی بودی؛ همان علی که پیامبر درباره‌اش فرمود حق با اوست. و حالا چه روزگار غریبی بود... که باید برای دفاع از حق، میان اشک‌هایت قدم برمی‌داشتی.
فاطمه جان! کاش کسی می‌پرسید: با دل زنی که می‌بیند امامش را با دست‌های بسته می‌برند، چه کرده‌اند؟
کاش کسی می‌فهمید که گاهی یک زن، با تمام ناتوانی جسمش، کوهی از استقامت است؛ وقتی همه سکوت می‌کنند، او فریاد می‌زند؛ وقتی همه کنار می‌کشند، او می‌ایستد؛ وقتی حق تنها می‌ماند، او تنهاییِ حق را به جان می‌خرد.
یا ام‌ابیها... تو برای نجات علی ایستادی؛ نه برای نام، نه برای قدرت، نه برای دنیا...
تو ایستادی چون نمی‌توانستی ببینی دست‌های کسی را بسته‌اند که تمام عمرش را برای گشودن گره‌های مردم صرف کرده بود.
وای از آن لحظه که علی، با آن همه شجاعت، دست‌های بسته‌اش را به خاطر مصلحت اسلام تحمل کرد؛ و فاطمه، با آن همه درد، نتوانست رنج علی را تحمل کند.
یا علی... اگر شمشیرت را از تو گرفتند، حقانیتت را که نمی‌توانستند بگیرند. اگر دست‌هایت را بستند، راهت را که نمی‌توانستند ببندند. و اگر فاطمه‌ات را از تو گرفتند، عشق او به تو در تاریخ خاموش نشد.
سلام بر تو ای فاطمه... سلام بر آن دل شکسته‌ای که تا آخرین نفس، از حق دفاع کرد.
سلام بر تو ای علی... سلام بر آن دست‌های بسته‌ای که تاریخ هنوز در برابر مظلومیتشان سر فرود می‌آورد.
یا فاطمه‌الزهرا (س)، ما را ببخش اگر نامت را بر زبان می‌آوریم، اما در لحظه‌های دفاع از حق، سکوت می‌کنیم.

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا فاطِمَةَ الزَّهْراء

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ



G313od.ir