یادمه هنوز روزای بچگیمو ..به فوتبال علاقه ای نداشتم اما حرکات ریتمیک و رقص زیبای توپ تو یادم نمیره ... هیجانات زیبا و از همه مهم تر مقاومتت و انگیزه به جا موندنی که شاید یک درس بزرگ برای همه ما میتونست باشه ..قهرمانی تو بی شک تایید شده است .. اما قهرمانی گروهت نه .. کاش ی جای بهتر ، ی گروه بهتر و جایگاهی که باید و شاید از آن تو ، اسطوره ی واقعی میبود...با ارزوی بهترینها برای همه ی قهرمانانی که با جبر روزگار مبارزه میکنن و رخت دلنشین موفقیت رو برتن . خیلی از چیز ها دست ما نیست . پس نشون از کم کاری منو شما هم نیست ... برای دانش اموزان عزیز و شرایط نا بسامان و قطعا برای مردم جنوب ..مردم غیوری که در هر سختی ، رتبه اول رو کسب کردن .. از اعماق وجود و صمیم قلبم ارزومند یک لبخند شاد و حقیقی دارم ..
پیروز باشید و پایدار