بسم‌الله الرحمن الرحیم أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ. بسم‌الله الرحمن الرحیم. «السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ، وَعَلَی الْأَرْوَاحِ الَّتِی حَلَّتْ بِفِنَائِکَ، عَلَیْکَ مِنِّی سَلَامُ اللَّهِ أَبَدًا مَا بَقِیتُ وَبَقِیَ اللَّیْلُ وَالنَّهَارُ، وَلَا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّی لِزِیَارَتِکُمْ.» «السَّلَامُ عَلَی الْحُسَیْنِ، وَعَلَی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ، وَعَلَی أَوْلَادِ الْحُسَیْنِ، وَعَلَی أَصْحَابِ الْحُسَیْنِ.» سلام علیکم و رحمة الله.

حقیقت دعای عهد و اگر بخواهیم راجع به آن بیشتر صحبت کنیم این است که دعای عهد در واقع عهدمان با خودمان است در وهله اول؛ یعنی هر کسی که دارد با امام زمانش عهد می‌بندد، اول باید توجه داشته باشد که این یک عهد با خودِ اوست. تخلف ما از این عهد و غفلت ما از این عهد، اولین ضربه و اولین لطمه‌اش به خودمان برمی‌گردد.

ما جزو جامعه‌ایم. کاروان بر پایۀ عدالت در رکاب امام زمان علیه‌السلام حرکت می‌کند و به سرمنزل مقصود خواهد رسید. من و شما باید ببینیم کجای این کاروان جا داریم و چه سهمی در این عهد و تحقق آرمان عدالت بر اساس این عهد داریم. دوم اینکه این عهد با خداست؛ ما با خدای خودمان عهد می‌بندیم بر سر پیمانی که با امام زمان علیه‌السلاممان داریم. عهد با پیامبران الهی است، عهد با همه امامان است. و در نهایت عهد با امام زمان علیه‌السلام است که تجلی‌اش در دوران ما می‌شود؛ یعنی همان عهدی که با فقیه جامع‌الشرایط زمان خودمان داریم.

ما فقیه جامع‌الشرایط را نایب و نماینده عام امام زمان علیه‌السلام می‌دانیم. معتقدیم برای اینکه دسترسی پیدا کنیم به نظر امام زمان علیه‌السلام در حوزه‌های مختلف و بهره‌مند شویم از رهبری امام زمان علیه‌السلام و از نور وجود ایشان بهره‌مند باشیم، باید سراغ فقیه جامع‌الشرایط و آگاه برویم؛ عالمی باشد، با تقوا باشد، شجاع باشد، بصیر، مدیر و مدبر باشد، او ما را راهنمایی کند و در دوران غیبت نظر امام را بر اساس دانش اسلام‌شناسی خود استخراج کرده و با شجاعت و تدبیر، آن نظر را بیان کند و پیش ببرد. پس این دعای عهد، عهد با نایب امام زمان علیه‌السلام هم می‌تواند به حساب بیاید.
و...