من سراسیمه نزدیک سحر از خواب پریدم همچو دیوانه ای بلکه دیوانه تر از دیوانه و من انگار گرفتار در آتش
نعره کشیدم و ترسیدم
تا که چشم باز کردم تو را تمنا کردم
به تو گفتم که خواب دیدم خواب عجیبی دیدم تو همان لحظه خندیدی که گفتی
"خیر باشه"
تو را به خواب دیدم
صدای خنده ات را
اما خبری از خنده نبود برایم
خب حالا چی بودی دیگه پریشون شده"
"تو بودی و صدای خنده هایت در میان هیاهوی رقص و پای کوبی
تو جامه هایت سرخ مثل رنگ لبانت در اولین بوسه از جام شراب
من اما انگار جامه هایم سیاه که سیاه تر سیاه همچو بختم
"خوابی بود و تموم شد"
باز تو بودی و صدای خنده هایت انگار که نه انگار تو انگار در پی انکار
من بودم و دریا بود و آسمان بود و ماه بود و آتش هم بود اما آتش سرد ماه بی فروغ آسمان بی نور دریا ساکت و من هم خاموش تر از صدای خدا
گریان همچو ابر بهاران
" آروم باش بیا به آرزوهای خوبمون فکر کنیم، هر دو بخوابیم "
هر دو به آرزوهایمان فکر کردیم و خوابیدیم من به تو فکر کردم تو به که فکر کردی ای کاش که ما با هم کاری داشتیم ای کاش که ما با هم رازی داشتیم مثل ماه و دریا
به قلم‌تورج توجی  اجرا پریناز فرخنده کلام، تورج توجی