قسمت 4 رمان عاشقان شیطانی

آیاتو:با عصبانیت گفت آره دیگه! اوففففف
کاناتو:می گم تو رو هم توگو فرستاده یا کس دیگه ای؟توهم عروس قربانی هستی؟
کاناده:عروس قربانی؟؟؟؟برو بابا من فقط 15 سالمه عروس شدن کیلو چنده؟؟؟؟
آیاتو:پولی نیست فقط به قیمت جونت تموم می شه
کاناده:ای بابا درست و حسابی بگید ببینم چی می گید مثل بچه ی آدم!!!
لایتو:تو که خودت امروز معما رو حل کردی ما آدم نیستیم خون آشامیم!!
از زبان کاناده:تازه یادم اومد امروز چه اتفاقاتی افتاده و همه صحنه های امروز توی مخم پیچید.منم فراموشی گرفتما!!!
کاناده:(6متر پرید هوا)چه ترسناک!!!خب از دیدار با شما بدبختم!حالا هم باید برم سر خونه و زندگیم!فردا هم مدرسه دارم !دیگه دیرم شده!خدافظ!!!!
از زبان کاناده:داشتم با ترس و لرز می رفتم که یکدفعه سوبارو یه مشت کوبید و گفت نمی تونی بری!! و بقیهشون هم اجازه ی خروج بهم ندادند.منم سریع فرار کردم بلکه شاید راه
خروجی،تلفنی،چیزی پیدا کنم.خیلی دویدم ولی هیچ راهی نبود.هی صدای خنده های ترسناکشون میومد.تصمیم گرفتم برم و قایم شم شاید بعدا راه فراری پیدا کنم و رفتم توی یک اتاق . اتاق عجیبی بود یا آزمایشگاه بود یا کتابخونه!!نمی دونم!همین طور توی فکر بودم که یک دفعه پام خورد به یه میز که جلوی پام بود و یک معجون که روی میز بود افتاد و شکست!!!!اومدم جمعش کنم که دیدم داره یک گازی از خوددش می ده!جلوی دهن و بینی ام رو گرفتم که بوش نکنم ولی کار از کار گذشته بود و....مثل اینکه بیهوش شده بودم . صبح که شد دیدم توی یک اتاق هستم و روی یک تخت دراز کشیدم وقتی بلند شدم دیدم وسایل مدرسه ام و یونیفرم مدرسه ام توی اتاقه.بلند شدم و رفتم آماده شدم.من وقتی می رم مدرسه زیادی عادت به شلوغ کردن خودم ندارم ولی معمولا یه گوشواره،یه گردنبند،یه انگشتر و دستبند می اندازموقتی آماده شدم رفتم پایین یک حس خیلی عجیبی داشتم.احساس کردم توی اون خونه ای که بهم معرفی کردن نیستم آخه این خونه ای که الان توشم خیلی بزرگه!! رفتم پایین و 6 تا قیافه ی آشنا دیدم.
کاناده:شما؟