در قلب دموکراسی مدرن، انتخابات نشسته است. هر چند سال یک بار، شهروندان به پای صندوق‌های رأی می‌روند و با برگه‌ای کوچک، سرنوشت کشورشان را تعیین می‌کنند. اما انتخابات تا چه اندازه واقعاً نماینده‌ی اراده‌ی مردم است؟

کارزارهای انتخاباتی امروز به جنگ‌های رسانه‌ای تبدیل شده‌اند. ثروتمندان و شرکت‌های بزرگ با کمک‌های مالی کلان، نامزدهای مورد نظر خود را به قدرت می‌رسانند. تبلیغات، شعارهای توخالی، و وعده‌های عملی‌نشدنی، فضای انتخابات را پر کرده است. رأی‌دهندگان اغلب بین چند گزینه‌ی محدود مجبور به انتخاب هستند، گزینه‌هایی که ممکن است هیچ‌کدام واقعاً خواسته‌هایشان را نمایندگی نکنند.

پس از انتخابات، برندگان معمولاً وعده‌های خود را فراموش می‌کنند و تا انتخابات بعدی، مردم را به فراموشی می‌سپارند. به این می‌گویند "چرخه‌ی انتخابات". دموکراسی بدل به مراسمی دوره‌ای شده که در آن، شهروندان هر چند سال یک بار یادآوری می‌شوند که وجود دارند، و سپس تا نوبت بعدی نادیده گرفته می‌شوند.