خدایا...
چرا اینقدر بی ارزشم؟؟؟
چرا اینقدر تنهام؟؟؟
چرا کسی دوسم نداره؟؟؟
چرا دیده نمیشم؟؟؟
چرا حرفام شنیده نمیشن؟؟؟
چرا من اینجوریم؟؟؟
چرا اینقدر رومخم؟؟؟
چرا همچین چیزی وجود داره؟؟؟
چرا اینقدر خستم؟؟؟
چرا دیگران نه خودمو دوست دارن نه چنلمو؟؟؟
چیکار کنم؟ پیش کی برم که دوسم داشته باشه؟
چرا از همه این حسو میگیرم؟

میخوام از نما برم... واسه آرامش خودم... ولی نمیتونم

حرفام بهش تاثیر خیلی کمی داشت
نمیدونم چجوری ولی میخوام نما رو ول کنم
اینجوری خیلی راحت ترم
میخوام از اینجا و اونجا برم
کمکم میکنین بتونم نما رو ول کنم؟ لطفا
خیلی حس بدی دارم

بس کن لطفا

ببخشید خیلی حرف زدم
ببخشید که وجود دارم
ببخشید که دوست بدی بودم
ببخشید اگه ناراحتتون کردم
ببخشید اگه اذیتتون کردم

نمیدونم چجوری این کارا رو نکنم
ببخشید
ببخشید
ببخشید