علم مهم‌ترین میراث‌بشر

mahyar babazadeh
mahyar babazadeh

اپیزود ۵ | علم؛ بزرگ‌ترین میراث تمدن

سلام دوست من…

گاهی از خودم می‌پرسم


اگر تمام کتابخانه‌های دنیا، تمام سرورها، تمام حافظه‌های دیجیتال و تمام تجربه‌های بشر یک‌شبه از بین بروند، چه اتفاقی می‌افتد؟

آیا هنوز می‌توانیم هواپیما بسازیم؟

دارو تولید کنیم؟

اینترنت را دوباره راه‌اندازی کنیم؟

یا حتی یک شهر مدرن را اداره کنیم؟

ش
اید پاسخ این سؤال، مهم‌ترین حقیقت تمدن باشد.

ما تصور می‌کنیم تمدن را ساختمان‌ها ساخته‌اند.

یا ثروت.

یا قدرت.

اما اگر کمی عمیق‌تر نگاه کنیم، می‌بینیم که هیچ‌کدام از این‌ها سرمایه اصلی بشر نیست.

سرمایه واقعی بشر، دانش انباشته‌شده در طول هزاران سال است.

از زمانی که ارسطو درباره منطق اندیشید…

افلاطون درباره جامعه نوشت…

ابن‌سینا پزشکی را توسعه داد…

خوارزمی بنیان ریاضیات نوین را گسترش دا
د…

نیوتن قوانین حرکت را توضیح داد…

تا امروز که هزاران پژوهشگر و مهندس، هوش مصنوعی، اینترنت، بلاکچین و فناوری‌های نوین را توسعه می‌دهند…

هیچ‌کس از صفر شروع نکرده است.

همه ما، روی شانه‌های کسانی ایستاده‌ایم که پیش از ما زندگی کرده‌اند.

به همین دلیل، یکی از جمله‌هایی که همیشه دوست داشته‌ام این است:

«اگر دورتر دیده‌ام، به این دلیل است که بر شانه‌های غول‌ها ایستاده‌ام.»

این جمله را معمولاً به آیزاک نیوتن نسبت می‌دهند، اما مفهوم آن فراتر از یک فرد است.

تمدن، یک مسابقه
انفرادی نیست.

یک دوی امدادی است.

هر نسل، مشعل دانش را چند قدم جلوتر می‌برد و آن را به نسل بعد می‌سپارد.

به باور من، بزرگ‌ترین خطر امروز، کمبود اطلاعات نیست.

اتفاقاً اطلاعات از همیشه بیشتر است.

خطر واقعی، پراکندگی، فراموشی و از دست رفتن تجربه‌های ارزشمند است.

اگر نتوانیم دانش را درست سازمان‌دهی، منتقل و به‌روز کنیم، هر نسل مجبور می‌شود بخشی از مسیر را دوباره از ابتدا طی کند.

یکی از دلایل شکل‌گیری شبکه هوش برتر دقیقاً همین بود.

نه برای اینکه همه پاسخ‌ها را ارائه دهد…

بلکه برای اینکه بستری باشد برای حفظ، توسعه و انت
قال دانش، تجربه و همکاری؛ از یک نسل به نسل دیگر.

ما باور داریم که هر عضو شبکه، فقط برای موفقیت شخصی تلاش نمی‌کند.

او بخشی از زنجیره‌ای است که گذشته را به آینده متصل می کند

نظرات

نماد کانال
نظری برای نمایش وجود ندارد.

توضیحات

علم مهم‌ترین میراث‌بشر

۰ لایک
۰ نظر

اپیزود ۵ | علم؛ بزرگ‌ترین میراث تمدن

سلام دوست من…

گاهی از خودم می‌پرسم


اگر تمام کتابخانه‌های دنیا، تمام سرورها، تمام حافظه‌های دیجیتال و تمام تجربه‌های بشر یک‌شبه از بین بروند، چه اتفاقی می‌افتد؟

آیا هنوز می‌توانیم هواپیما بسازیم؟

دارو تولید کنیم؟

اینترنت را دوباره راه‌اندازی کنیم؟

یا حتی یک شهر مدرن را اداره کنیم؟

ش
اید پاسخ این سؤال، مهم‌ترین حقیقت تمدن باشد.

ما تصور می‌کنیم تمدن را ساختمان‌ها ساخته‌اند.

یا ثروت.

یا قدرت.

اما اگر کمی عمیق‌تر نگاه کنیم، می‌بینیم که هیچ‌کدام از این‌ها سرمایه اصلی بشر نیست.

سرمایه واقعی بشر، دانش انباشته‌شده در طول هزاران سال است.

از زمانی که ارسطو درباره منطق اندیشید…

افلاطون درباره جامعه نوشت…

ابن‌سینا پزشکی را توسعه داد…

خوارزمی بنیان ریاضیات نوین را گسترش دا
د…

نیوتن قوانین حرکت را توضیح داد…

تا امروز که هزاران پژوهشگر و مهندس، هوش مصنوعی، اینترنت، بلاکچین و فناوری‌های نوین را توسعه می‌دهند…

هیچ‌کس از صفر شروع نکرده است.

همه ما، روی شانه‌های کسانی ایستاده‌ایم که پیش از ما زندگی کرده‌اند.

به همین دلیل، یکی از جمله‌هایی که همیشه دوست داشته‌ام این است:

«اگر دورتر دیده‌ام، به این دلیل است که بر شانه‌های غول‌ها ایستاده‌ام.»

این جمله را معمولاً به آیزاک نیوتن نسبت می‌دهند، اما مفهوم آن فراتر از یک فرد است.

تمدن، یک مسابقه
انفرادی نیست.

یک دوی امدادی است.

هر نسل، مشعل دانش را چند قدم جلوتر می‌برد و آن را به نسل بعد می‌سپارد.

به باور من، بزرگ‌ترین خطر امروز، کمبود اطلاعات نیست.

اتفاقاً اطلاعات از همیشه بیشتر است.

خطر واقعی، پراکندگی، فراموشی و از دست رفتن تجربه‌های ارزشمند است.

اگر نتوانیم دانش را درست سازمان‌دهی، منتقل و به‌روز کنیم، هر نسل مجبور می‌شود بخشی از مسیر را دوباره از ابتدا طی کند.

یکی از دلایل شکل‌گیری شبکه هوش برتر دقیقاً همین بود.

نه برای اینکه همه پاسخ‌ها را ارائه دهد…

بلکه برای اینکه بستری باشد برای حفظ، توسعه و انت
قال دانش، تجربه و همکاری؛ از یک نسل به نسل دیگر.

ما باور داریم که هر عضو شبکه، فقط برای موفقیت شخصی تلاش نمی‌کند.

او بخشی از زنجیره‌ای است که گذشته را به آینده متصل می کند

علم و فن آوری