_چند شبه دنبالشه انگار جای فرار این بچه رو از حفظه و هر دفعه قبل منو اون میرسه...
همه میدونن زور این کوچولو اونقدر کمه ک ب مورچه نمیرسه چ برسه ب این هیولای بی سرو پا!!
تمام این چند روز جوری ب فکر این بودم نکنه ترسیده باشه یا گریه کرده باشه ک متوجه درد استخونای بیچاره خودم نشدم!
باتمام نگرانی ادامه میدم ک صورتشو میبینم...
ترسیده و ب پهنای صورت اشک ریخته...
متوجه اومدن من نشده محکم بغلش میکنم و سرشو ناز میکنم!!
+اون باوجود اینکه برادر واقعیم نیس ولی همیشه مراقبمه و تنهام نمیزاره/باوجود اون مطمئن ام خطری وجود نداره
بغلش اروم بودم ک سرو کلش پیدا میشه فکر میکردم مشکلش با منه نه برادرم...
ولی اشتباه فکر میکردم اون با همه کس من کار دارع
بادیدن صورت خونی برادرم تا مغز استخونم دردی ک میکشه رو حس میکنم ...
باصدای جیغ خودم از خواب میپرمو میدوم تو حال خونه
و بامشاهده جنگجو مورد علاقم برادر عزیزم روی کاناپه
میپرم بغلشو اونم عین همیشه با اغوش باز از خواهر کوچیکش پذیرایی میکنه^_^
https://www.namasha.com/v/Sl4jfzfe
داداشی جنگجو مورد علاقه ام