برای اهل توحید، هر تمدن و فرهنگی که انسان را از یاد الله ﷻ دور و به سوی شرک، فساد و پیروی کورکورانه بکشاند، هرچند با زرق‌وبرق و شکوه جهانی آراسته شود، چیزی جز جلوه‌ای از جاهلیت مدرن نیست.

برای اهل توحید، معیار حق و باطل نه هیاهوی رسانه‌ها و نه زرق‌وبرق مراسم‌های جهانی، بلکه یاد الله ﷻ و دعوت به پاکی و بندگی اوست. هنگامی که برخی نمادها، تصاویر و پیام‌های به‌کاررفته در رویدادهای جهانی، یادآور فرهنگ‌های بت‌پرستانه، اسطوره‌های مشرکانه و مظاهر فساد و دنیاپرستی باشند، طبیعی است که انسان مؤمن با نگرانی و حساسیت به آن‌ها بنگرد و از گسترش فرهنگی که انسان را از الله ﷻ دور و به سوی مادی‌گرایی و پیروی کورکورانه سوق می‌دهد، هشدار دهد. مؤمن می‌داند که عزت حقیقی در توحید، فطرت پاک و بندگی الله ﷻ است و نه در تقلید از تمدنی که هر روز پرده‌ای تازه از انحطاط اخلاقی و معنوی آن آشکار می‌شود. از این رو، مقایسه مراسم‌هایی که در آن‌ها یاد خدا، اخلاق و همزیستی انسانی برجسته می‌شود با نمایش‌هایی که از نگاه بسیاری آکنده از نمادهای مشکوک و مفاهیم ناسازگار با ارزش‌های الهی هستند، برای اهل ایمان یادآور این حقیقت است که نبرد اصلی، نبرد میان نور توحید و تاریکی شرک، فساد و غفلت از پروردگار است؛ و سرانجام، نور الله ﷻ بر هر باطلی پیروز خواهد شد.