"اره بابا.راحت نبود رسیدن به اینجا!کلی درد کشیدم تا رسیدم.هنوز جای زخما رو بدنم هست
دمت گرم نرگس!کم نیاوردی...اگه خسته شدی نشستی استراحت کردی ولی پاشدی!هیچ وقت دست نکشیدی!لطفا ازین به بعدم نا امید نشو ! سال های قبلو که زندگی نکردی...یه سالم که بزرگ شدی...سال های دیگه رو سعی کن خوب بگذرونی . کمتر گریه کن بیشتر بخند دنیا دو روزه.
امسالو که نشد جشن بگیری ... به امید روزی که اونقدری مستقل باشی که بتونی یه جشن درست و حسابی برا خودت بگیری .خودت و خودت!
فایتینگ!"
پ.ن:بزرگ شدن اصلا چیز خوبی نبود!
۱۷ سالگیم مبارک!☆