نیا دیگه سراغم:))●میکس سریال برای همیشه از دستت دادم●میکس دلی...کپشن

نمی‌دونم چطور باید ازش حرف بزنم، حتی نمی‌دونم کسی می‌تونه منظورم رو بفهمه یا نه... ولی فکر می‌کنم دیگه وقتش رسیده برای همیشه پرونده‌ی این سریال رو توی قلبم ببندم.

راستش هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم یه سریال بتونه تا این اندازه روی من تأثیر بذاره. اولش فقط یه داستان بود، چندتا شخصیت که قرار بود چند هفته‌ای باهاشون زندگی کنم و بعد هم مثل بقیه‌ی سریال‌ها تموم بشه و بره. اما برای من این‌طوری نشد. یه جایی از این داستان، چیزی توی دلم تغییر کرد. انگار یه حفره‌ی عمیق باز شد که نه می‌تونستم توضیحش بدم، نه می‌تونستم پرش کنم.

هرچی گذشت، بیشتر درگیرش شدم. بیشتر به شیانگ‌لیو فکر کردم و بیشتر به پسرکم علاقه‌مند شدم. شاید عجیب باشه، ولی گاهی احساس می‌کردم هرچقدر بیشتر دوستش دارم، بیشتر با چیزی روبه‌رو می‌شم که دلم می‌خواست هیچ‌وقت تجربه‌اش نمی‌کردم. حتی بارها وقتی به جیانسی نگاه می‌کردم، ته دلم می‌گفتم کاش هیچ‌وقت اون سریال رو شروع نکرده بودم.

و این شاید عجیب‌ترین قسمت ماجرا باشه؛ اینکه چطور ممکنه آدم از چیزی که باعث شده با یکی از عزیزترین ادمهای زندگیش آشنا بشه، هم‌زمان چنین حس سنگینی داشته باشه؟

مدت‌هاست دلم می‌خواد این حرف‌ها رو به زبون بیارم. نه برای اینکه کسی قضاوتم کنه یا بهم بگه زیادی حساس شدم؛ فقط دلم می‌خواد یک نفر بفهمه که برای من این ماجرا صرفاً تموم شدن یک سریال نبود.

شاید بعضی داستان‌ها رو نمی‌شه با قسمت آخرشون تموم کرد. شاید بعضی شخصیت‌ها خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کنیم توی آدم باقی می‌مونن. اما من دیگه نمی‌خوام هر بار با یادآوریشون دوباره به همون حس برگردم.

دلم می‌خواد این بار واقعاً خداحافظی کنم؛ با تمام چیزهایی که از این داستان توی دلم مونده، با تمام حس‌هایی که هیچ‌وقت نتونستم درست توضیحشون بدم... و با شیانگ‌لیویی که شاید همیشه یه گوشه از خاطراتم باقی بمونه.❤️❤️بماند یادگاری