شبتون بخیر :)
باز هم شب شد، آن هم‌نشین همیشگیِ افکارم. سکوت که سنگین می‌شود، یادها و نگرانی‌ها مثل چرخ‌فلکی بی‌وقفه می‌چرخند. ماه از پشت ابرها نگاهم می‌کند، اما هیچ‌کس پاسخی برای پرسش‌های بی‌پایانم ندارد. چشم می‌بندم تا از این دور فرار کنم، اما ذهنم قفلی ندارد که با خستگی باز شود. باز هم باید صبر کنم تا خستگی چنان سنگین شود که افکارم را زیرِ وزنش خاموش کند. شبِ دیگر، قصه‌ی تکراریِ من و سقفی که رازهای بی‌خوابی‌ام را بلد است.
نظرات