دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه
دوباره این دل دیوونه واست دلتنگه

وقت از تو خوندن ستارهٔ ترانه ها
اسم تو برای من قشنگ ترین آهنگه

بی تو یک پرندهٔ اسیر بی پروازم
با تو اما میرسم به قلهٔ آوازم

اگه تا آخر این ترانه با من باشی
واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می سازم

با یه چشمک دوباره منو زنده کن ستاره
نذار از نفس بیفتم تویی تنها راه چاره

آی ستاره آی ستاره بی تو شب نوری نداره
این ترانه تا همیشه تو رو یاد من میاره


تویی که عشقمو از نگاه من میخونی
تویی که تو تپش ترانه هام مهمونی

تویی که همـنفس همیشهٔ آوازی
تویی که آخر قصهٔ منو میدونی

اگه کوچهٔ صدام یه کوچهٔ باریکه
اگه خونه ام بی چراغِ چشم تو تاریکه

میدونم آخر قصه می رسی به داد من
لحظهٔ یکی شدن تو آینه ها نزدیکه

با یه چشمک دوباره منو زنده کن ستاره
نذار از نفس بیفتم تویی تنها راه چاره

آی ستاره آی ستاره بی تو شب نوری نداره
این ترانه تا همیشه تو رو یاد من میاره


اگه کوچهٔ صدام یه کوچهٔ باریکه
اگه اگه خونه ام بی چراغِ چشم تو تاریکه

میدونم آخر قصه می رسی به داد من
لحظهٔ یکی شدن تو آینه ها نزدیکه
نـزدیـکـه