بر اساس نظریه دومارانش در کتاب جنگ جهانی چهارم، قرار بود که در جنگ سرد جدید پروژه خاورمیانه بزرگ و لی لی پوتی سازی کشورهای اسلامی اجرا شود.
همان طور که در سال 1915 امپراطوری عثمانی را تجزیه کردند و برای 100 سال بر آن کشورها حکومت کردند در سال 2015 یعنی 100 سال بعد هم می خواستند که کشورهای غرب آسیا از جمله ایران را تجزیه کنند و برای 100 سال آینده قدرت خود را تثبیت کنند. الیوت کهن رسما از عبارت جنگ جهانی چهارم در رابطه با این موضوع استفاده کرد.
جمهوری اسلامی به هدایت رهبر انقلاب و فرماندهی صحنه ی حاج قاسم با این استراتژی مقابله کرد.
در داخل جنگ جهانی چهارم طرح خاورمیانه بزرگ وجود دارد و برای پیاده کردن این طرح پروژه جنگ مذهبی سی ساله آغاز شد این سه طرح در ادامه یکدیگر تعریف می شوند و در واقع گام های یک پروژه هستند.
در روانشناسی سیاسی، یکی از راه های غلبه بر جامعه غلبه بر دختران آن جامعه است. از نمونه های این موضوع می توان به یوشکا فیشر، پل ولفوویتز که با آذر نفیسی (فمنیست ایرانی) ارتباط داشت، اشاره کرد.
به همین دلیل است که در مذاکرات برجام از زنان برای ارتباط با مسئولان ایران استفاده شد. از جمله نشاندن اشمیت در کنار عراقچی و قرار دادن موگرینی مقابل ظریف.
پلت سه جانبه گرایی چشم انداز جهانی در آینده خواهد بود.
عربستان در همین چند سال فهمید که باید میان این دو طرف یکی را انتخاب کند.
امارات روابط جدید خود را بر اساس این موضوع قرار داده است.
دعوا بر سر این سه کشور در این جنگ مانند دعوا بر سر دیوار برلین است.

جنگ جهانی چهارم و جنگ مذهبی سی ساله شکست خورد و جنگ سرد جدید شروع شده است.
در جنگ سرد جدید سه جانبه شرق مقابل یک دشمن واحد ایستاده اند به همین دلیل امروز چین و روسیه با ایران هم پیمان هستند اما در آینده خطر آنها از آمریکا برای ایران بیشتر است.