ممکنه وقتی پیش بیاد که تو مدرسه،محل کار،خانواده یا هر محیط اجتماعی دیگه ای که توش هستید با افرادی مواجه بشید که از "استرس زیاد" رنج می برن... تا حالا فکر کردید چجوری باهاشون رفتار می کنید؟
وقتی می بینید موقع صحبت کردن درباره ی یه مسئله صداش میلرزه یا یکم نفس نفس میزنه بهش نگید"چرا انقدر استرس داری؟!".. "بابا بیخیال اینکه مهم نیست" یا هر چیز دیگه ای که به طور مستقیم حالت اون فرد و چیزی که براش ارزش داره و مهمه رو زیر سوال ببره ... چون با این کار نه تنها استرسش کمتر نمیشه بلکه فکر میکنه پیش بقیه مسخره شده یا اونا با دیدگاهی عجیب بهش نگاه میکنن یا حتی حس ترحم بهش دارن!
و قطعا که لحن گفتنتون هم بسیار مهمه... همه ی ما انسانیم و دچار نوسان احساسات و هیجانات تو موقعیت های مختلف میشیم،اینکه کسی به هر دلیلی بیشتر اون و بروز میده دلیل نمیشه با دیدی عجیب بهش نگاه کنیم...
اگر واقعا دوست دارید بهش حس بهتری بدید خیلی خوبه که بهش بگید.. "اشکال نداره اگه استرس بگیری ولی حالا چند تا نفس عمیق بکش و سعی کن به این فکر کنی که این موضوع قراره خوب پیش بره... تو تلاشت و کردی و همین کافیه و نتیجه هرچی هم که باشه باعث نمیشه از ارزش هات کم بشه... تو با بقیه فرقی نداری یا اعتماد به نفست کمتر نیست.. بلکه خیلی قوی تری که اینجوری داری نشونش میدی!"*چون خب برخی آدما استرس خودشون و نشون نمیدن و ممکنه ما متوجه نشیم استرس دارن اما خودشون از اون رنج میبرن .. از جمله خود من که البته دارم روش کار میکنم*
وقتی اینا رو بهش بگید باور کنید بیشتر به خودش ایمان میاره تا اینکه فقط بهش بگید چرا انقدر استرس میگیری و بابت همینم بهش یه حس بد دیگه و استرس مضاعف بدید که فکر کنه این ایراد هم توش وجود داره و خودش و بابتش سرزنش کنه :)
اگه تا اینجا خوندید ممنون از وقتی که گذاشتید♡... فقط می خواستم خودم یکم درباره ش حرف بزنم چون وقتی میبینم بعضی آدما چجوری با این مسائل برخورد میکنن واقعا ناراحت میشم.. :)