نام فیلم: دینامیت - ژانر: کمدی و طنز
کارگردان: مسعود اطیابی - کشور تولید کننده: ایران

گلوله ی اول پر فروش ترین فیلم ایرانی در سال ۱۴۰۰ را دینامیت با خنده ها و قهقه های کمدی وار پر می کند، حضور پژمان جمشیدی در این فیلم خود به تنهایی بازنمایی شادی و سرور و عمیق ترین سطح کمدی ماجراست.
ترکیب طیف وسیعی از شخصیت ها در این فیلم به جذابیت صحنه ها افزوده است و این فیلم را در فرم کمدی وار در دو سوی نامتناهی قرار داده است.
دینامیت از جمله فیلم های پرفروش ۱۴۰۰ است که با چاشنی طنز و کمدی سعی در به چالش کشیدن انزوایی پس از هجوم کرونا دارد.
فروش چهارده میلیارد و پانصد و بیست و سه میلیون تومانی این فیلم، ثمره ی اقدامات پرریسک تیم سازنده در زمان اکران است که در حرکتی هیجان انگیز زیباترین و مفید ترین خروجی را گرفت.
یکی از دلایل پرفروش بودن این فیلم انعکاس صحنه هایی از تضادهای ملموس جامعه است، صحنه‌هایی در چهارچوب یک ساختمان، که با وجود تضادها و تناقض ها زیباترین تعبیر را از زیستنی رویا گونه و استانداردهای زندگی اجتماعی ارائه می دهد.
تیزرهای هوشمندانه این فیلم برگرفته از تضاد های عینی زندگی روزمره ما است و بیانگر این که تضاد ها چاشنی زیستن طلایی ما هستند، تضادهایی که انعکاس آن بر پرده های سینما؛ پرنده جاودانگی زیستن را بر آسمان دنیا و آزادی پرواز می دهد.
گویی اعضای ساخت این فیلم از دنیای قضاوت دررابطه با تضاد های تلخ فاصله گرفته‌اند و ترکیب دلنشین برادران بسیجی در کنار دو دختر و یک ساقی، زیباترین بازنمایی از احترام به آرمان ها و ارزش هاست.
یکی دیگر از دلایل پرفروش بودن این فیلم در نقش تاریخی، ایجاد موقعیت های خاص اجتماعی و درگیر بودن با تضادها و ناهنجاری هاست، که در برهه‌ای از زمان اتفاق افتاده است.
به نظر شما نقش تاریخی چقدر می‌تواند در فروش یک فیلم تاثیرگذار باشد؟!
دینامیت رابط فاصله هاست و آیا لازمه موضوعات تازه در عرصه سینما و تلویزیون با چاشنی خلاقیت نیازمند یک سری محدودیت های سالم است؟!
آیا رشته خلاقیت ها و اکران های موفق در گروی ناهنجاری هایی خلاف روال و قوانین زندگی است؟!