نام او حسن بدرساوی است؛ «آشپز حسن». خود را این‌گونه معرفی کرده بود: «طراحِ داخلیِ سابق. اشغالگری شغل مرا از من گرفت. امروز، آشپزی می‌کنم تا در برابر گرسنگی مقاومت کنم و بشقاب‌هایی از عشق را با خانواده و جامعۀ خود به اشتراک بگذارم. داستان خود و دستورِپُخت‌هایم را به اشتراک می‌گذارم از شهری که از تسلیم شدن سر باز می‌زند».
سببِ آشناییِ ما، پنج تکه‌فیلمی بود که از وداع و تشییعِ امام شهیدمان برای مخاطب خارجی منتشر کردم. از میانِ آن‌ها یکی را «پسند» کرد و من را «دنبال». این برادرِ عزیزِ من آن تکه‌فیلمی را پسندید که در آن، یک بانوی ایرانی با دست‌نوشته‌ای که کشتنِ ترامپ را مطالبه می‌کند، شعار «مرگ بر آمریکا» سرمی‌دهد. عذاب و خواری دنیا و آخرت نصیب آن سیاستمدارانی که حتی زبانشان به سخن گفتن از کشتن ترامپ نمی‌چرخد.
«شکیبایی پیشه کن، که وعده الهی حق است، اگر بخشی از آنچه به ایشان وعده دادهایم به تو بنمایانیم، یا جان تو را [پیش از آن] بگیریم، در هر صورت به سوی ما بازگردانده میشوند» (قرآن کریم، سورۀ غافر) #انتقام