نقل است که هر وقت فاطمه زهرا، علیهاالسلام، خوابشان مى‌برد و امام حسین در گهواره گریه مى‌کرد، جبرئیل مى‌آمد و براى خواباندن ابى‌عبداللّه عالى‌ترین حقایق هستى را در قالب این شعر براى او مى‌خواند: انّ فى الجنّة نهرا من لبن لعلى و حسین و حسن در بهشت، نهرى از شیر براى على و حسین و حسن روان است. این لالایى جبرئیل نیز ریشه در آیات قرآن دارد. البته، کسى جبرئیل را نمى‌دید، ولى تکان خوردن گهواره را مى‌دیدند. یک بار، ام‌ایمن این صحنه را دید و از دلیل آن پرسید. پیامبر فرمود: جبرئیل است که گهواره را تکان مى‌دهد. قرآن نیز در سوره صافات بدین مطلب اشاره مى‌کند و مى‌فرماید: «إن الذین قالوا ربنا اللّه ثم استقاموا تتنزل علیهم الملائکة ألا تخافوا و لا تحزنوا و أبشروا بالجنة التى کنتم توعدون* نحن أولیاءکم فى الحیاة الدنیا و فى الآخرة و لکم فیها ما تشتهى أنفسکم و لکم فیها ما تدعون». بى‌تردید کسانى که گفتند پروردگار ما خدا است، سپس در میدان عمل بر این حقیقت استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان نازل مى‌شوند و مى‌گویند: مترسید و اندوهگین نباشید و شما را به بهشتى که وعده مى‌دادند بشارت باد. ما، در زندگى دنیا و آخرت، یاران و دوستان شما هستیم. آن‌چه دلتان بخواهد، در بهشت براى شما فراهم است و در آن هر چه بخواهید براى شما موجود است. آرى، ملائکه رحمت یار اهل ایمان در دنیا و در آخرت هستند.