شعر نو

در وصف تو گویم ز هزار سرّزندگی را

می‌خوانم نامه نخوانده ی رهایی را

نیست همچو نوری ز تاریکی قلب را

ز فراق دوری عمر کوته جان گرفت ز عشقت شفا

هر بال پرنده بُود عشق به تو هر لحظه خطا