خراب چون خرابه ام، به شانه ام تکیه نکن اگرچه ویران شده ام، به حال من گریه نکن به حال من گریه نکن، اگرچه زخم خورده ام اگرچه پیش چشم تو، هزار بار مرده ام به هر که دست داده ام، به دست خود مرا شکست روی به هر که کرده ام، نیزه به سینه ام نشست حرف به حرف که گفته ام، چه ها که بر سرش گذاشت! لال شدم ولی در این, سکوت حاصلی نداشت کنار من نمان برو، تو اینچنین خطر نکن حال من خراب را، از این خراب تر نکن به شانه ام تکیه نکن، که طاقتم نیست دگر سکوت کن که خسته ام، خسته ام خسته ام خسته از اما و اگر ... سکوت کن که خسته ام، خسته ام خراب چون خرابه ام، به شانه ام تکیه نکن اگرچه ویران شده ام، به حال من گریه نکن