یک انسان شریف، مظلوم واقع میشه اما ستمکش نمیشود. فرق بین اینکه یک نفر مظلوم واقع بشود و ستمکشی کند؛ همین پذیرفتن ظلم است و پذیرفتن ظلم؛ یعنی نسبت به ظلم در قلبت یک خضوعی نسبت به ظلم ظالم قائل شوی در حالی که باید در قلبت کاملا از این ظلم تبری بجویی. وقتی در قلبت این حالت (تبری از ظلم) ایجاد شد آنگاه خدا به یاریت میآید اگر او را رعایت کرده باشی و یاری خدا اساسی است نه محدود؛ مانند ذاتش.