پس از پیروزی انقلاباسلامی، شاپور بختیار که از ایران خارج شده بود، فعالیت سیاسی خود علیه جمهوریاسلامی را در خارج از کشور ادامه داد. در همین چارچوب، ارتباط او با حکومت عراق به رهبری صدام حسین شکل گرفت و به یکی از بخشهای بحثبرانگیز فعالیتهای سیاسی او تبدیل شد.