ایجاد «باغ‌وحش‌های انسانی» در اروپا، از فرانسه و بلژیک تا آلمان و انگلستان، در فاصله سال‌های ۱۸۷۰ تا ۱۹۵۸ به عنوان یک شرم جمعی همچنان در حافظه اروپایی ها ماندگار شده است.
باغ‌وحش‌های انسانی در پاریس، لندن و برلین نیز فعال بودند و هزاران نفر از مردم برای دیدن آفریقایی های در قفس بلیت خریدند.
آخرین آفریقایی در قفس اواخر دهه ۵۰ میلادی از یک باغ‌وحش انسانی در بلژیک خارج شد. بلژیک سال‌ها بعد و بسیار دیر برای این اتفاق عذرخواهی کرد، اما فرانسه هیچگاه از راه اندازی باغ وحش های انسانی در کشور خود عذرخواهی رسمی نکرد. سازمان‌دهندگان اصلی این باغ‌وحش‌ها نیز هرگز مجازات نشدند، در حالی که بسیاری از زندانیان آفریقایی در قفس های این باغ وحش ها از سرما و گرسنگی جان باختند. اجساد و بقایای مردگان آفریقایی در باغ وحش های انسانی حالا در موزه های اروپا به عنوان «مجموعه‌های تاریخی» در معرض نمایش عمومی قرار گرفته است.