مقاله 10: فضای شناسایی ذهن فضای شکلی پیرامونی، پیوسته در حال تغییر و تحول است. ذهن انسان با پیگیری این دگرگونی، وقایع را از یک سو با قید تقدم و تأخر یا تداعی زمان و از سوی دیگر از لحاظ زاویه دید یا تداعی مکان ثبت می­نماید. آنگاه برای تحلیل و تفسیر حوادث مورد نظر، وقایع مختلف را بر اساس ساختار علت و معلولی و به مثابه حلقه­های یک زنجیر به یکدیگر پیوند می­دهد. حال با قید زمان - مکان یا پنجره زمان - مکان، زنجیره­های احتمالاتی مختلف را با خود مرور و نتایج بدست آمده را با یافته­های میدانی مقایسه می­کند. از طرف دیگر ذهن با ترکیب زنجیره­های علت و معلولی مختلف، فضای شناسایی حوادث را تشکیل می­دهد. انسان با استفاده از فضای شناسایی، به ملاک­هایی جهت تصمیم­سازی و پیش­بینی وقایع دست می­یابد. وسعت فضای شناسایی وابسته به تعداد حلقه­های زنجیره­های احتمالاتی و تنوع آنهاست و توانمندی آن برگرفته از عملکرد ذهن در ترکیب زنجیره­های علت و معلولی جهت تحلیل و تبیین موضوعات پیچیده و نوظهور خواهد بود. تحرک و پویایی ذهن انسان برای بسط زمینه­ی فضای شناسایی در نبود ارتفاع مناسب، محدود خواهد شد. ارتفاع فضای شناسایی منوط به فعالیت­های انتزاعی ذهن است. افراد شیء­گرا، سعی در گسترش زمینه­ی فضای شناسایی را دارند ولی افراد ذهن­گرا، به آسمان این فضا چشم دوخته­اند و منتظر بارانِ افکارِ انتزاعی هستند. با شروع بارش، زمینه­ی فضای شناسایی شاداب و با طراوت خواهد شد. نشانه­ی پویایی و تحرک ذهن، تبدیل فضای شناسایی به فضای خلق و آفرینشِ زنجیره­هایِ بدیعِ علت و معلولی و ایجاد ساختارهای شکلیِ جدید برای بیان افکار انتزاعی در قالب هنرهای تجسمی و نمایشی است.
Article 10: The Recognition Space of the Mind | Revelation Mind https://youtu.be/5yAMGQu4vLY