حوادث آبان 98 باعث نظریه پردازی های فقهی پیرامون اعتراضات مردمی در حکومت اسلامی شد.
سروش محلاتی بدون توجه به عناوین ثانوی فقهی، بیان می کند که حکومت نباید معترضین، حتی آنها که مرتکب قتل شده اند را مجازات کند.
این سبک ورود به بحث، فقط از فقیهی که دستگاه فکری اش مبتنی بر «فقه خوارجی» است صادر می شود.
در فقه خوارج، اساسا مصلحت گراییِ مبتنی بر عقلانیت و نگاه جامع الاطراف مطرح نیست!