ذهن وحیانی تقدیم می کند:
مقاله 11: هدایت تکوینی
ذهن آدمی جهت وجد، به فضای شکلی توجه می­کند و مطابق وحی، بدن مثالیِ شکلی، به ذهن آدمی تعلق می­یابد. بخشی از ذهن که با بدن مثالی مرتبط شده است، حائز کنش و واکنش با دریافت­های بدنِ مثالی می­گردد. با هر تجربه شکلی و مثالی، ذهن پس از دریافت اثر، پاسخی پذیرشی یا ناپذیرشی می­دهد. این پذیرش تأیید اثباتی و آن ناپذیرش تأیید انکاری است. تکرار تجارب، باعث ایجاد ذهن خودآگاه خواهد شد.
هدایت تکوینی مجموعه اقدامات انجام شده برای ایجاد ذهنِ خودآگاه و حاصل کار، وجد آدمی است. در هدایت تکوینی، آن اثبات یا انکار، مطابق وحی یا سرشت فطری آدمی است. اکنون آدمی خود را در فضای شکلی با بدنی مثالی در می‌یابد و دچار شناخت و آگاهی می­گردد. بطور مثال با گل انس می­گیرد و از خار می­رمد. از نور استقبال می­کند و از تاریکی می­ترسد. مجموعه­ی این مثال­ها، وجدِ آدمی در فضای شکلی، مطابق با تأیید اثباتی یا نفی در ذهن است. حال ذهن آدمی شامل یک بخش ناخودآگاه انتزاعی و یک بخش خودآگاه شکلی است. اما این آگاهیِ شکلی، موجب ایجاد حجاب بین این دو بخش می­گردد.

Article 11: Ontological Guidance | Revelation Mind
https://youtu.be/KIFmfgn0CEY