دنیای شعر
کاش... یک شعر
کاش یه درخت بودم کنار جاده یا توی یه دره اون موقع هرگز ترک شدن رو نمی فهمیدم
یه گل لیلیوم بودم که کنار رودخونه سبز شده بود اون وقت هرگز له شدن رو نمیفهمیدم
یه سنگ بودم کنار یه کوه اون موقع دیگه هرگز معنای شکستن رو نمیفهمیدم
یه پرنده بودم توی جنگل ااون موقع هرگز معنای قفس رو نمی فهمیدم
ولی هرگز ادمی نبودم توی این دنیا
-بهار-
هرگز در این نقطه نبودم
هرگز در این جایگاه نبودم
ولی ای کاش هرگز در این زندگی نمی بودم...
نظرات (۸)