داستان
داخل کافه نشسته بودم ،میز کناری ام دختر و پسری بودند ،که نا خواسته توجهم را جلب کردند همدیگر را نگاه میکردند و کلامی بینشان رد وبدل نمیشد بغضی که دختر داشت و هر لحظه منتظر شنیدن صدای انفجارش بودم و پسری که بی تفاوت ترین آدم روی زمین بود بالاخره قطره ای از چشم دختر جاری شد و تمام پهنای صورتش را گرفت ...با صدای لرزان فقط یک جمله را تکرار میکرد(تو قول داده بودی)و در جواب فقط سکوت میشنید و سکوت !از پسر بودنم بدم آمد ، از اینکه به پشتوانه ی جنسیتشان قول مردانه میدهند و مثل بچه ها میزنند زیرش از اینکه گاهی چون نمی توانند طرفشان را نگه دارند،چون دوست داشتن بلد نیستند، هی قول میدهند و قول میدهند و قول میدهند!
نظرات