نمیدونم چی بگم..
هنوزم برام این اتفاق قابل هضم نیس
سال ۲۰۲۳ اولش با رفتن مونبین و در اخر
با رفتن تو تموم شد..!
تنها چیزی ک میتونم بگم اینه که مرسی
بخاطر تمام خاطرات قشنگی ک برام ساختی
مرسی ک برام همیشه الگو بودی حتی از همون بچگی!
هیچوقت یادم نمیره چقد دلم میخواس مثل تو پاستا درست کنم
تو برام قبل از اینکه یه آجوشی باشی یه سرآشپز تمام عیار بودی:)
و حالا حرفی نیس جز اه و حسرت..جز غم و اندوه
در فراق دوری تُ...
اهل زمین قدرتو ندونستن
ولی من مطمئنم جات تو اسمونا خیلی بهتره
چون از اولم متعلق ب اینجا نبودی!
خوب بخوابی عزیز ترین و بهترین آجوشی دنیا:)
.
.
.
پ.ن:این تیکه از پاستا رو خیلی دوست دارم
گفتم با شما ها هم به اشتراک بذارم.