غزلخوانی ایرج، آواز مثنوی در مخالف سه گاه از فروغی بسطامی
دل به یار بی وفای خویشتن
دادم و دیدم سزای خویشتن
زخم فرهاد و من از یک تیشه بود
او بسر زد من بپای خویشتن
آشیانی دیدم از هم ریخته
یادم آمد از سرای خویشتن
هر که ننشیند بجای خویشتن
افتد و بیند سزای خویشتن
نظرات