نقل است که هر وقت فاطمه زهرا، علیهاالسلام، خوابشان مى‌برد و امام حسین در گهواره گریه مى‌کرد، جبرئیل مى‌آمد و براى خواباندن ابى‌عبداللّه عالى‌ترین حقایق هستى را در قالب این شعر براى او مى‌خواند:
انّ فى الجنّة نهرا من لبن
لعلى و حسین و حسن
در بهشت، نهرى از شیر براى على و حسین و حسن روان است.
این لالایى جبرئیل نیز ریشه در آیات قرآن دارد.
البته، کسى جبرئیل را نمى‌دید، ولى تکان خوردن گهواره را مى‌دیدند.
یک بار، ام‌ایمن این صحنه را دید و از دلیل آن پرسید. پیامبر فرمود: جبرئیل است که گهواره را تکان مى‌دهد.
قرآن نیز در سوره صافات بدین مطلب اشاره مى‌کند و مى‌فرماید:
«إن الذین قالوا ربنا اللّه ثم استقاموا تتنزل علیهم الملائکة ألا تخافوا و لا تحزنوا و أبشروا بالجنة التى کنتم توعدون* نحن أولیاءکم فى الحیاة الدنیا و فى الآخرة و لکم فیها ما تشتهى أنفسکم و لکم فیها ما تدعون».
بى‌تردید کسانى که گفتند پروردگار ما خدا است، سپس در میدان عمل بر این حقیقت استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان نازل مى‌شوند و مى‌گویند: مترسید و اندوهگین نباشید و شما را به بهشتى که وعده مى‌دادند بشارت باد. ما، در زندگى دنیا و آخرت، یاران و دوستان شما هستیم. آن‌چه دلتان بخواهد، در بهشت براى شما فراهم است و در آن هر چه بخواهید براى شما موجود است.
آرى، ملائکه رحمت یار اهل ایمان در دنیا و در آخرت هستند.