حتی اگر این عشق امشب ناپدید شود..

این فراموشیه چیز جالبیه و احساس میکنم همه به اون نیاز داریم. راستش اولین کسایی که دلم براشون سوخت پدر جه وون و دوستهاشون بودن، کسایی که بار سنگین خاطرات رو به دوش کشیدن. توی تشیع جنازه بودن.. لباسهاشو دیدن وسایلش رو دیدن همه چی بود فقط یکی بین شون کم بود. خاطرات فقط همون زمان که داریم تجربه میکنیم شون خوبن و وقتی بمونن بیشتر برای ادم عذاب و دلتنگی ب همراه دارن مخصوصا اگه یک طرف خاطره نباشه.. شاید بگید ظالمانه باشه اما بنظرم بهتره کسایی که میدونن ممکنه فردا نباشن مثل جه وون بهتره خاطرات برای بقیه به جا نذارن.. چون برای بازمانده ها واقعا سخته.. هرچند همین خاطراته که باعث میشه به یادشون باشیم.. پدر جه وون هنوز با مرگ زنش کنار نیومده بود که پسرش هم از دست داد.. زندگی خیلی ظالم بود هم با جه‌وون هم با پدرش.. و زمانی زندگی برای سویون سخت شد که همه چی رو به یاد اورد.. شاید بهتر بود همون روز هیچ خاطره ای نمی‌نوشت و جه‌ وون رو رد میکرد.. سویون و جه‌ وون قرار بود برای بار دوم به مخفیگاه جه‌ وون (ساحل) برن.. سویون رفت اما این بار بدون جه‌ وون
خلاصه که فیلم قشنگیه مخصوصا با حضور یونگوو عزیز دل..

دیالوگ ناب امشب: با گذشت زمان همه خاطرات شروع به محو شدن میکنن.. این قلبت هست که باقی میمونه و تغییر نمیکنه✨