سکانس اول یکی از بهترین سکانسهای سریال به لحاظ حسی فوق العاده عالی بود
دیگه الان وانگسو فردی است عاشق...نگاهش متفاوت شده..لبخندهاش دیگه جنس خشنی ما ازش نمی بینم بر عکس 180 درجه با وانگسوی قسمتهای اول فاصله زیاد گرفته ..گرچه در قسمتهای اول هم ما از این شخصیت به خاطر قدرتمند بودنش خوشمون می آمد ولی الان عاشق شده و برای معشوقش هر کاری می کنه حتی به قول معروف براش می میره
سکانس زیبایی است تولد هه سو است و وانگسو هدیه ای تهیه نکرده پس میاد که برن بیرون اولش که صدای گرگ در میاره بعد هم که میبینه هه سو لبخند نمیزنه خودشو جمع و جور می کنه میگه بیا بریم و دست هه سو را میگیره (اینجاست که واقعا هه سو دیگه عاشقش شده دوستش داره و..... ) در کنار رودخانه هم که دیالوگشون عالی بود خصوصا اونجایی که میگه وانگسو اگه نمیخوای من به سمتت بیام منو به خودت امیدوار نکن این مثل شکنجه است
وای خدا ادامش واقعا باحال بود دوباره میخواد که هه سو دهن وانگسو را میگیره میگه مگه نگفتی اجازمو می گیر وانگسو با لبخند دست هه سو را می زنه کنار میگه میتونم هه سو هم میزندش میگه نخیر نمیتونی (هه سو بلده طرفو ضایع کنه ها) ولی واقعا چه قدر شخصیت وانگسو تغییر کرده.....بعدم دوباره میخواد که هه سو مگه ایش همش می گی انجامش نمی دم دوباره انجامش میدی ......یعنی این سکانس که میگه ایش وانگسو لباسشو تکان میده میگه دیگه تکرار نمیشه تو حلقم:)))))))))))))))))))) بعدشم که میگه یه روز بیا بریم معبد حرف مهمی باهات دارم :(((((((((((
سکانس بعدی که قرار میزارن برن بیرون (وارد جزییات اون اتفاق حاشیه ای این قسمت نمیشم پس فراموش کردن خواستگاری وانگسو را در این سکانس مطرح نمی کنیم چون یه سکانس حاشیه ای ریز داره که قرارش ندادم)
میخواد ازش رسما خواستگاری کنه ولی میگه حرفمو فراموش کردم معبد هم نمیرن می برتش قایق سواری وانگسو واقعا عاشق هه سو است وقتی می بینتش عاشق تر میشه .......
در ادامه هم بک آه میاد و یادداشت وانگسو را به هه سو میده و متن شعر زیبایی که هه سو بارها و بارها از روش مینویسه (وقتی که آب چشمه در حال خشک شدنه...بشین و منتظر باران باش....)
سکانس بعدی طبق رسوم تمامی سریالهای کره ای کسی که از صخره سقوط کرد زنده ماند (خدایا آخه این چه کاریه خدا بگم این کره ای ها را..........)
وانگ یو زندس و میخواد هر طور شده شاه جدید بشه
ادامه توضیحات بخش نظرات.......