اعلامیه حقوق بشر عرفانی

۱- هیچ انسانی با انسان دیگری برابر نیست: نه سیاه با سفیدش نه زن با مردش نه مسیحی با مسلمانش نه غنی با فقیرش نه کودک با انسان بالغش نه شرقی با غربیش نه روستائی با شهریش نه باسواد با بیسوادش نه مؤمن با کافرش نه زشت با زیباش نه مظلوم با ظالم.

بلکه هر انسانی یک موجود منحصر به فرد و بی همتا و احد و بی نیاز و مظهری از جمال خداوند در عالم خاک است. هر کسی همان است که می خواهد باشد و هیچکس به دیگری ظلم نکرده بلکه هر کسی فقط بخودش می تواند ظلم کند و بخودش می تواند دروغ بگوید و لاغیر.

۲- همه بندگان و پرستندگان خداوند خالق هستند و خواه ناخواه بسوی او در حال رجعت هستند منتهی به دو راه و روش، دوزخی و بهشتی: جبارانه و مختارانه: خردمندانه و جاهلانه: مؤمنانه و کافرانه: عاشقانه و فاسقانه.

۳- همه بر روی زمین از حقوق واحدی برخوردارند و دارای ارزشی واحدند فقط در نزد خداوند انسانهای فقیرتر و ضعیفتری که سخاوتمندتر و قانع تر و صلح جوترند، برترند.

۴- هیچ اعتقادی از اعتقاد دیگر برتر نیست فقط آنانکه صادقترند و منافع دیگران را بر نفع خود ترجیح می دهند عزیزترند و لذا برحق ترند در قلوب مردم.

۵- صنعت پرستی راه و روش عذاب و خشم و جنگهاست و طبیعت پرستی راه و روش سلامت و صلح و مهربانی است.

۶- هیچ باید و نبایدی بر حق نیست و هر آنچه که واقع می گردد حق است و باید فهم شود.

۷- هر حکومتی در جهان برخاسته از نفس اکثریت آن ملت است. پس هر دولتی لایق همان ملت است.

دائرةالمعارف عرفانی جلد ۵ تألیف استاد علی اکبر خانجانی