[__*قَــــــسَــــــــــــم*___]

قسم ب لعنتی ترین فعل جهان "نبودنت"

ک عاشق تر از خدا من بوده ام برایت

قسم به ان دستان سردت

ک تنها منبع برای گرم شدن ان دو بوده ام

ای دلبر!

لعنت ب آن گریه های شبانه پس از تو

لعنت ب آن زمزمه های عاشقانه

ک گوش فلک را کر کرد

لعنت ب آن چشمان نافذت ک جز من کسی را ندید

لعنت ب آن باران غمگین خالقت

دلبر

بدجور خمارت شده ام

خماره رفتنت

ک چگونه بعد از آن همه دلبری

دستانم را خالی کردی

آآآآآخخخخ دلبر!

ک نمیدانی گاز اکسیزنم خنده هایت بود

نمیدانی و نمیدانستی

ک چقققدر هواییَت بودم

من عآآآآشقت نبودم

روانیت بودم

دلبر

آرزوی خوشبختیت را داشتم

اما با خود

آری

راست میگفتی

خود خواهم...خیلی


باران

چ بیرحمانه

میزند

بر گونه های خیست

در حالی ک اخرین حرف هایم را میخوانی


خسته ام دلبر!

انقدر خسته ک یک عمر خاب کافی نیست

آآآآخ دلبرم

چ داغ بود آن

بوسه هایت


بر روی لبان رنگ و رو رفته ام


چ آرامش دهنده بود

آن بوسه های روی پیشانیم

آنقدر زمزه های عاشقتم کنار گوشم سوزان بود

ک سرخ کردگوشم را

دلبر

بدجور دلتنگتم
بدجور هواییتم
بدجور روانیتم
بدجور خمارتم
بدجور
بدجور
بدجور
عاشقتم
آن قدر ک نمیتوانی فکرش را بکنی

مانند بی نهایت ریاضیات

ک انتهایی ندارد

کجایی؟

ششش هیچ مگو

خود میدانم

همان کوچه ایی ک اولین بوسه را سر دادیم

دلبر
بی شک
خسته ام
اما
به امید این ک
یک بار دیگر
برگردی و من در اغوشت خابم ببرد
صبح بیدار میشوم

بدجور دلتنگتم
ای کسی که
اخرین نفس هایم
ب آمدنت
وابسته است
.
.
.
اخرین خنده هایت


لعنت ب آن خنده هایت
لعنت

کاش فراموش کنم
کاش خدایا
کاش

(خود نوشته)