جنگو راینهارت,وارث جز مانوش

انتشارات فروین
انتشارات فروین

ترجمه،درج زیرنویس: سمانه بصیری




جنگو راینهارت، گیتاریست و آهنگساز برجستهٔ جز، در بیست و سوم ژانویهٔ ۱۹۱۰ در لیبِرشیِ بلژیک زاده شد و بخش عمدهٔ فعالیت هنری خود را در فرانسه، به‌ویژه پاریس، شکل داد. او از نخستین موسیقی‌دانان اروپایی بود که توانست زبان موسیقایی جز آمریکایی را با سنت‌های موسیقی مانوش در هم آمیزد و از این پیوند، سبکی مستقل و تأثیرگذار پدید آورد. این سبک بعدها با نام‌های «جز مانوش» و «جز کولی» شناخته شد؛سبکی که هویت موسیقایی ویژه‌ای به جز اروپایی بخشید.نقطهٔ عطف کارنامهٔ راینهارت در سال ۱۹۳۴ و در همکاری با استفان گراپلی(نوازندهٔ برجسته‌ی ویولن)، رقم خورد. این دو با همراهی نوازندگان دیگر، گروه کوئینتت هات کلاب دو فرانس را شکل دادند؛ گروهی که با تکیه بر گیتارهای آکوستیک، ویولن و کنترباس، ساختاری متفاوت از گروه‌های رایج جز آمریکایی ارائه می‌داد،در این ترکیب، گیتار نه صرفاً ساز همراهی‌کننده، بلکه صدایی پیشرو و مستقل بود که می‌توانست با ویولن وارد گفت‌وگویی بداهه‌ شود.اگرچه راینهارت در بلژیک زاده شد اما این فرانسه و فضای پرجنب‌وجوش موسیقایی پاریس بود که امکان گسترش و تثبیت سبک او را فراهم کرد. اهمیت او برای بلژیک نیز از همین پیوند جدایی‌ناپذیر میان زادگاه و میراث هنری‌اش ناشی می‌شود. زندگی و آثار او نشان می‌دهد که تاریخ موسیقی را نمی‌توان صرفاً در مرزهای ملی محصور کرد؛ جریان‌های مهاجر، سنت‌های قومی و مواجههٔ فرهنگ‌ها با یکدیگر، نقشی اساسی در آفرینش سبک‌های تازه دارند.




طنین آبی آزادی (تاربخ مختصر موسیقی جز و بلوز) به زودی توسط نشر فروین روانه ی بازار نشر خواهد شد

نظرات

نماد کانال
نظری برای نمایش وجود ندارد.

توضیحات

جنگو راینهارت,وارث جز مانوش

۰ لایک
۰ نظر

ترجمه،درج زیرنویس: سمانه بصیری




جنگو راینهارت، گیتاریست و آهنگساز برجستهٔ جز، در بیست و سوم ژانویهٔ ۱۹۱۰ در لیبِرشیِ بلژیک زاده شد و بخش عمدهٔ فعالیت هنری خود را در فرانسه، به‌ویژه پاریس، شکل داد. او از نخستین موسیقی‌دانان اروپایی بود که توانست زبان موسیقایی جز آمریکایی را با سنت‌های موسیقی مانوش در هم آمیزد و از این پیوند، سبکی مستقل و تأثیرگذار پدید آورد. این سبک بعدها با نام‌های «جز مانوش» و «جز کولی» شناخته شد؛سبکی که هویت موسیقایی ویژه‌ای به جز اروپایی بخشید.نقطهٔ عطف کارنامهٔ راینهارت در سال ۱۹۳۴ و در همکاری با استفان گراپلی(نوازندهٔ برجسته‌ی ویولن)، رقم خورد. این دو با همراهی نوازندگان دیگر، گروه کوئینتت هات کلاب دو فرانس را شکل دادند؛ گروهی که با تکیه بر گیتارهای آکوستیک، ویولن و کنترباس، ساختاری متفاوت از گروه‌های رایج جز آمریکایی ارائه می‌داد،در این ترکیب، گیتار نه صرفاً ساز همراهی‌کننده، بلکه صدایی پیشرو و مستقل بود که می‌توانست با ویولن وارد گفت‌وگویی بداهه‌ شود.اگرچه راینهارت در بلژیک زاده شد اما این فرانسه و فضای پرجنب‌وجوش موسیقایی پاریس بود که امکان گسترش و تثبیت سبک او را فراهم کرد. اهمیت او برای بلژیک نیز از همین پیوند جدایی‌ناپذیر میان زادگاه و میراث هنری‌اش ناشی می‌شود. زندگی و آثار او نشان می‌دهد که تاریخ موسیقی را نمی‌توان صرفاً در مرزهای ملی محصور کرد؛ جریان‌های مهاجر، سنت‌های قومی و مواجههٔ فرهنگ‌ها با یکدیگر، نقشی اساسی در آفرینش سبک‌های تازه دارند.




طنین آبی آزادی (تاربخ مختصر موسیقی جز و بلوز) به زودی توسط نشر فروین روانه ی بازار نشر خواهد شد

موسیقی و هنر