دنیای شعر
lia
-۶۷ / ۴۷
شاید چنین بارانی آرامم کند.../شعر
من تورا فراموش نخواهم کرد!
مگر روزی که شب، روزش را از خاطر ببرد.
لحظه ای که طوفان چگونگی وزیدنش را فراموش کند.
زمانی که غروب، طلوعش را از یاد ببرد.
اگر فصل ها نحوه تغییر رنگشان را از یاد ببرند.
آن گاه من نیز..
همانگونه که تو درد تنهایی را فراموش کردی،درد تنهایی را فراموش می کنم..
همانگونه که تو شب های دلتنگی را فراموش کردی،من نیز شب هایی را از خاطرم پاک میکنم که در شعله های دلتنگی اشک میریختم.
همانگونه که تو مرا فراموش کردی،من نیز همانگونه
" تورا "
فراموش خواهم کرد:)
نظرات