آپدیت ویورس رسمی بی‌تی‌اس با ویورس مگزین جدید برای BTS :

BTS: بزرگ‌تر، بهتر، با سبک و حال‌وهوای خودشون

چطور ARIRANG و زادگاهشون رو تبدیل کردن به یه نقطه‌قوت؟

معمولاً درباره هر هنرمند بزرگی که بعد از یه وقفه طولانی برمی‌گرده یه قصه تکراری می‌شنویم: فشار زیاده، انتظارها بالاست و دنیای موسیقی هم لحظه‌ای نمی‌ایسته. انگار هنرمند فقط دو راه داره؛ یا باید از تمام خاطره‌ها و داستان‌های گذشته خودش عبور کنه و دوباره بدرخشه، یا کم‌کم محو بشه.

این قصه‌های ساده، همه چیز رو دوگانه می‌کنن و پیچیدگی‌های واقعی خلق‌کردن موسیقی رو نادیده می‌گیرن. در حالی‌ که مهمه بدونیم «این موسیقی چطور درست شده و چرا این شکلیه؟»

از وقتی BTS گفت آلبوم جدیدشون اسمش ARIRANG هست، قابل حدس بود که یه‌سری نقدهای سطحی شروع بشه: خیلی غربیه، زیادی انگلیسیه، خیلی ژانریه و از این حرف‌ها.

اما همین حرف‌ها نشون میده گروه چقدر بزرگ و تأثیرگذاره. بعضی‌ها انقدر معروفن که حتی قبل از اینکه کاری منتشر کنن، بحث‌ها شروع می‌شه. پس به جای اینکه بپرسیم «انتظارات رو برآورده کردن؟» بهتره بپرسیم: BTS در سال ۲۰۲۶ چه گروهی‌ان؟ دوست دارن چه شکلی باشن؟ و این انتخاب‌ها چطور توی موسیقی‌شون دیده می‌شه؟

اول بیایم ببینیم با کیا کار کردن. لیستشون بیشتر شبیه یه نقشه جهانه تا لیست مهمان‌های یه آلبوم: کوین پارکر از Tame Impala، Mike WiLL Made-It، JPEGMAFIA، El Guincho، Artemas و چندین اسم دیگه. هرکدوم از این‌ها در واقع یه دنیای موسیقی جدا هستن.

کوین پارکر نماینده راک سایکدلیک ایندی‌طورِ غربیه، چیزی که معمولاً تو کی‌پاپ جا نداره. Mike WiLL برای وقتی خوبه که می‌خوای پاپ معروف رو با ترپ قاطی کنی. بخش بزرگی از آلبوم ریشه‌های هیپ‌هاپ داره، که با توجه به سابقه BTS، بیشتر حس «بازگشت به خانه» رو میده.

ـ JPEGMAFIA وسط دوتا دنیا ایستاده؛ هم با غول‌هایی مثل Kanye همکاری می‌کنه، هم کارهای خالص و خشن زیرزمینی می‌سازه. اما بحث ما فقط درباره آمریکا نیست.

ـ El Guincho، همون کسی که آلبوم مشهور Rosalia یعنی El Mal Querer رو ساخت، تو ترکیب موسیقی سنتی با صدای جهانی یه استاد کامله. کاری که برای فلامنکو کرد، شبیه چیزیه که ARIRANG دنبالشه.

~ادامه متن در کامنت‌ها

آپدیت از چنل روبیکا :
btss__news7