ریچارد اچ. تیلر (متولد ۱۹۴۵) یک اقتصاددان آمریکایی و استاد دانشکدهٔ کسب‌وکار دانشگاه شیکاگو است. او بیشتر به خاطر کارهایش در اقتصاد رفتاری شناخته می‌شود؛ شاخه‌ای از اقتصاد که تلاش می‌کند روش‌های روان‌شناختی را وارد تحلیل‌های اقتصادی کند و نشان دهد مردم همیشه مثل موجوداتی صد درصد منطقی (آن‌گونه که مدل‌های کلاسیک اقتصادی فرض می‌کردند) رفتار نمی‌کنند. تیلر در جوانی چندان علاقه‌ای به اقتصاد رسمی نداشت، اما به مرور متوجه شد که «مدل‌های مرسوم اقتصادی پاسخ خیلی از پرسش‌ها را نمی‌دهند.» چرا؟ چون این مدل‌ها اغلب انسان‌ها را موجوداتی فرض می‌کنند که به دنبال حداکثرسازی مطلوبیت هستند، کاملاً عقلانی تصمیم می‌گیرند و تحت تأثیر احساسات یا سوگیری‌های شناختی قرار نمی‌گیرند.

او در دههٔ ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با دنیل کانمن و آموس تورسکی (روان‌شناسان برجسته) آشنا شد و کارهای مشترکی روی سوگیری‌های شناختی انجام داد. رفته‌رفته تیلر دریافت که «اگر می‌خواهی بفهمی چرا مردم در تصمیم‌های مالی و اقتصادی‌شان گاهی غیرمنطقی به نظر می‌رسند، باید روان‌شناسی را هم جدی بگیری.» به همین دلیل، سبک تحقیقاتی او از همان ابتدا میان‌رشته‌ای بود و بعدها با عنوان «اقتصاد رفتاری» شناخته شد.

تیلر به ما یاد می‌دهد که «انسان‌ها همیشه کامل نیستند؛ تنبل‌اند، حواس‌پرت می‌شوند، تحت تأثیر عواطف تصمیم می‌گیرند و هر روز هزاران خطای کوچک مرتکب می‌شوند.» اما مهم است ببینیم چطور این خطاها در مجموع، می‌تواند بر زندگی فردی یا حتی اقتصاد کلان تأثیر بگذارد.