ذهن وحیانی تقدیم می کند:
مقاله 08: تربیت ذهن، آموزش و پرورش
جامعه انسانی بر اساس روابط تعاملی تشکیل می­شود. روابطی که بر مبنای آنها، انسان از جامعه خود اثر می­پذیرد و بر آن اثر می­گذارد. بنابراین از نهاد خانواده تا مدارس و دانشگاه­ها، رسالت اصلی خویش را آموزش و پرورش یا تربیت ذهن انسان معرفی می­نمایند.
در مرحله آموزش، هدف مربی یا مربیان، تشکیل یک ذهن شکلیِ سازمان پذیر است. پس فعالیت­هایی نظیر معرفی اشیاء یا آبژه­ها، روابط و کارکرد بین آنها، نحوه تفکر بر اساس جهت­دهیِ دریافت­های انتزاعی و تعریف قالب­های مرسومِ شکل­دهی به تفکر در فضایِ خارجیِ ذهن، مطابق هنجارهای مرسوم مورد توجه قرار می­گیرد. گزاره­های ذهنی چنین انسانی به صورتِ «اگر این آنگاه آن» بروز می­یابد. خروجی این مرحله، انسانی است که ذهن او وابستگی شدیدی به قید زمان و مکان دارد و توصیف روایتی یا تقلیدی از مسایل زندگی ارائه می­کند. بدیهی است این انسان در مواجهه با پدیده­های جدید زمانی و مکانی، تحلیل راه­گشایی در ذهن خود نمی­یابد و در تردیدها و نگرانی­ها و ناکامی­ها به سر می­برد.
در مرحله پرورش، هدف تشکیل یک ذهن خود سازمان شونده است. علامت شروع این مرحله ارائه پرسش از چیستی و چرایی توسط ذهن تحت تربیت است که بایستی مورد استقبال و تشویق مربی قرار بگیرد. پس ذهن اجازه می­یابد که تمامی مراحل طی شده در بخش آموزش را مورد سئوال و از لحاظ کارکرد مورد تردید قرار دهد و در موضوعات مختلف درخواست تحلیل و حکایت­گری مربی را مطرح نماید. گزاره­های ذهنی این مرحله از چرایی و چگونگی آغاز می­شود و پس از تجربه و دریافت نتایج و امکان بررسی چند باره­ی موضوعات به طرح پرسش­های جدید و ارائه راهکار می­انجامد. نشانه موفقیت این مرحله رضایت خاطر، رفع تردیدها و آرامش ذهنی انسان است و خروجی آن ایجاد ذهن خلاق، پرسش­گر، مطالبه­ گر و متفکر است. این ذهن قابلیت توسعه فضای شکلی و فضای تفکرات انتزاعی را دارا خواهد بود.

Article 08: Mind Training, Education, and Nurturing | Revelation Mind
https://www.youtube.com/watch?v=QMVc5lUYpzY