زندگی : شعر و خوانش محمد مهدی سیار
زندگی
چگونه در خیابانهای تهران زنده میمانم؟
مرا در خانه قلبی هست... با آن زنده میمانم
مرا در گوشه این شهر، آرام و قراری هست
که تا شب اینچنین ایلان و ویلان زنده میمانم
هوای دیگری دارم... نفسهای من اینجا نیست
اگر با دود و دم در این خیابان زنده میمانم
شرابی خانگی دائم رگم را گرم میدارد
که با سکرش زمستان تا زمستان زنده میمانم
بدون عشق بیدینم، بدون عشق میمیرم
بدینسان زندگی کردم، بدینسان زنده میمانم
محمد مهدی سیار
نظرات