بچه بودم...همیشه دوست داشتم بزرگ شم...بزرگ شدم...پشیمون شدم از آرزویی که تو بچگی کردم...یعنی دنیا پشیمونم کرد...دنیا و آدم‌هاش ::))
ولی الان یه چیزو میفهمم...وقتی بچه بودیم... اینجوری نبود که زندگی گل و بلبل بود ، نه ، ماها بچه بودیم نمی‌فهمیدیم...وگرنه اون موقع هم درد بود ، و همون‌جوریم که بزرگ شدیم رفته رفته ، مشکلات مونم بزرگ تر شد.... وگرنه سختیا که همیشه بودن...