ذهن وحیانی تقدیم می کند:
مقاله 06: بیان توصیفی، بیان تحلیلی
پس از مواجهه ذهن با شیء یا آبژه، و دریافت احساس یا سوژه، مرحله بیان فرا می­رسد. بیان بر دو گونة توصیفی و تحلیلی است. در بیان توصیفی پس از بازگشت از فضای انتزاعی ذهن، سوژة بدست آمده به آبژه نسبت داده می­شود. پس از آن آبژه به جهت سوژه مورد ستایش و تمجید یا نکوهش قرار می­گیرد. بطور مثال، نسبت دادن زیبایی به گل و ستودن آن به دلیل زیبایی. اما، در فضای انتزاعی ذهن تنها ادراک سوژه انجام یافته است و نه شناخت آن. بنابراین هرگونه بازخورد انسان پس از ملاقات با آبژه، مبتنی بر شناخت و آگاهی نمی­باشد. در بیان تحلیلی، سوژة بدست آمده به ذهن انسان نسبت داده می­شود و آبژه، نماد و طرح وارة بیان سوژه است. حال به جهت بزرگداشت سوژة بدست آمده و با حضور در فضای شکلی به آبژه­ها توجه مجدد می­شود. نتیجه این رویکرد، جمع­آوری یافته­ها و سوژه­های ذهنی، کسب مفاهیم و گسترش ذهن انتزاعی است. حال بعضی از یافته­های تحلیلی دربارة زیبایی را مرور می­نماییم. زیبایی، تجربة ادراکی از لذت یا میل و رضایت است. زیبایی، واکنش ادراکی نسبت به شکل­های منظم و ترکیب­های سازمان یافته است. زیبایی، تناسب حضور شیء در زمان و مکان معین است. زیباییِ آسمان آبی برای خوشایند ما نیست. حال می­گوییم فضای شکلی، فضای حضور ذهن­ها در قالب بدن­های مثالی است. سوژة ایجاد شده در ذهن ما گرچه در ظاهر در اثر مواجهه با بدن­های مثالی است اما دقت در زبان بدن آبژه، ایما و اشاره­ای در ذهن ما ایجاد می­کند که عاملی برای شناخت هویت ذهنی است. ذهن ما با دیدن بدنِ مثالی گل در مواجهه با تناسب شکل­ها، رنگ­ها و خطوط، زیبایی را فراخوان و یادآوری می­کند. یعنی هویت تو با زیبایی مرتبط است. پس بیان بدن مثالیِ ما باید زیبایی را در دیگر ذهن­ها القاء کند.

Article 06: Descriptive Expression, Analytical Expression | Revelation Mind
https://www.youtube.com/watch?v=HnMVeEWA5TY