دست سمی روی قلب جونگوون قرار میگیرد.

به جای گرمای آتش سمی یک سرمای مرگبار را حس میکند که از درون او به سمت دستش هجوم می آورد .

بدن جونگوون شروع به یخ زدن میکند،رنگش پوستش کمرنگ و یخ زده میشود.

جونگوون(با صدایی یخ زده):«نگران نباش سمی.من به عنوان آتش همیشه کنارتم،تو ذر زندگی بعدیت ات،من ذر زندگی آتش خواهم بود.»

سمی(با صدایی شکسته):«اینجوری چه فایده ای داری؟»

جونگوون(با آخرین نفس انرژی اش،صدایش نرم و مملو از عشق)عاشقتم سمی.خیلی.»

جونگوون از بین میرود.

دیوار آتشین فرو میریزد و هوای سرد جنگل به داخل هجوم می آورد.

سمی زانو میزدند،او تنها مانده،با تمام خاطرات یک آتش که برای اولین بار و آخرین بار،به او اجازه ی گرمای واقعی داد،و حالا آن گرما او را ترک کرده تنها سراییدم حضورش باقی مانده.او میدونست دقایقی بعد در یک زندگی دیگر بدون خاطرات این زندگیش،بدون خاطرات جونگوون،دوباره متولد میشود.ولی جونگوون تا همیشه به عنوان عنصر آتش کنار سمی میماند.

قسمت ۷ (آخر) داستان (نگاه تو).

پایان.

گریه کنید.
خب،هر کی داستان رو کامل خونده نظرشو حتما در باره ی این داستان بگه.