«از بارش بی موقع باران چه بگویم؟
از بام ترک خوره ویران چی بگویم؟
نم نم زده تیشه به رگ های خیابان،
از دیده غمناک درختان چه بگویم؟
حیرانم و آواره هر کوچه و برزن.....
رفتی و من از این دل حیران چه بگویم؟
پاییز دلم گشته هم آوای زمستان....
پژمرده تن از شاخهٔ عریان چه بگویم؟...»

بهار در هر حالی حتی مرگ اینجا است و آماده تا در سختی هاتون کنار تون باشه...