بعد از عملیات خیبر، در میانه جلسه‌ای که برگزار شده بود، شهید حسن طهرانی‌مقدم بدون مقدمه از پیگیری برای ایجاد یگان موشکی صحبت و بر این نظر خود اصرار می‌کند. کسی تا آن زمان میان فرماندهان نظامی وقت به موضوع موشک و اینکه ایران در جبهه خود از این تجهیزات نظامی استفاده کند، فکر نکرده بود. یگان توپخانه‌ای سپاه تازه شکل گرفته بود و بسیاری از فرماندهان با این موضوع مخالف بودند و اصرار کردند که طهرانی‌مقدم مسئولیت تیم توپخانه‌ای را برعهده داشته باشد. طهرانی‌مقدم در این جلسه از گلایه مردم و شعارهای آنان و خطاب قرار دادن امام (ره) که موشک جواب موشک و اینکه امام(ره) نمی‌تواند پاسخ مردم را بدهد، صحبت می‌کند. از همان جلسه طرح تاسیس یگان موشکی سپاه با این شرط که طهرانی‌مقدم یگان توپخانه‌ای را رها نکند، عملیاتی می‌شود.
در چنین شرایطی، حسن طهرانی‌مقدم نه موشک و نه نیروی آموزش‌ دیده برای تاسیس این یگان نداشت. تابستان سال۶۳ را بدون شک می‌توان نقطه عطف سازمان دفاعی کشور در ۸سال جنگ تحمیلی به شمار آورد؛ رویدادی که طهرانی‌مقدم درباره آن می‌گوید: «تابستان سال۶۳ با هیأتی بلندپایه از وزارت سپاه به دعوت ارتش سوریه و لیبی به این دو کشور رفتم. محسن رفیق‌دوست، ارشد گروه و رحیم صفوی هم به‌عنوان ارشد فرماندهان بود. تعدادی از مسئولان یگان‌های تخصصی سپاه در بخش‌های مختلف هم به این سفر آمده بودند. من و شهید حسن شفیعی‌زاده از توپخانه سپاه هم بودیم. اینجا بود که نطفه موشکی سپاه شکل گرفت.»